قفس

همان جایی بود که  در شادی  دیگران غمی داری که گفتنی نیست

.

و دهانی زنجیر بر قفلی تا ابد 

بدون کلید 

.

تو را از گفتن کلامی منع میکند که مدت هاست ته دلت مانده

.

قفس همیشه میله های اهنی نیست

گاهی در سلول قلبت 

در هوای 

این جماعت یکی  همیشه هست...و یکی هیچ وقت نیست

یاد تمام ان هایی که روزی بودند 

و به هوای پاکشان خاطره میساختیم به خیر.....ف.ک