هم سلولی...
یک رنگ بودن بین . . این همه نیرنگ یک حماقت محض است...یک رنگ که باشی به صلیب فریبشان به جرم سادگی محکومی هیچ وقت احساس نکن اب سرت گذشته باعث میشه دیگه نتونی تصمیم درست و به جا بگیری همیشه در اوج نا امیدی ها وقتی تمام درها به روت بسته میشه یکی اون بالا دستش به طرفت دراز کرده فقط کافیه ببینیش همین/ امروز در وضعیت دلهره امیزی از فردایی نا معلوم سپری می شود و داشتن هیچ گاه دلیل خوشبختی نخواهد بود . اینجا روی زمینی از جنس سنگ با قلب هایی از جنس فولاد ادم ها سرد مزاج و تند مزاج پیشت می ایند تا تنهایی پر کنند و نهایت بر تنهایی هایت بیفزایند زندگی عجب مقوله ی دشواریست ///// خدا از تنهایی خسته شده بود....دستور داد...خاک را گل کردند گل را شکل داد گونه گونه... از روحش دمید در ذات این خاک شد ادم...مثلا مدتی سپری شد ....خیلی در ابتدا شادمان بود...اخر میگفتند شاهکاری است در خلقت این دو پای داخل پوک کمکم زمان بر زیستن این ادم که گذشت خدا هم دانست نه خیلی هم شاهکار عظیمی نبوده فهمید که مخلوقش به خودش هم نیرنگ می زند حالا راستش به خودش می گوید ایا می شود جهان را بازگردانم و موجودی دیگر جایگزین کنم ...به جای این ادم...گونه ای ادم ترش افرینم/ خیلی وقت است مرده ام از همان اهی که روی .....پنجره یخ بست ...و تو پنجره را بستی تا من پشت انتظار سردیه نگاهت را هی دلیل بخواهم ..... مرگ ادمی چه زود می رسد و قتی تو در اهنگ جاده ی ی طرفه ات....هی فریاد می زدی در اهنگ نفست عشق را بیخیال شدی و من هنوز در بیت اول اهنگ حسرتت حسرت دود مینم ....بدرود از معجزه نگو........ / اتفاق نمی افتد........ //////// باران خسیس بود...... به چتر خود اکتفا کن......این جا کسی برای عاشقانه ها گوش ندارد چشم ندارد / بعضی ها بوی سلامشان ..... انعکاس خداحافظی می دهد...... . . ماندنی در کار نیست....... بی هوا می ایند..... بی حواس ترکت میکنند/ ادم ها را اطمینان نیست خیلی خوب بلدند ....به تو به دید اتومبلیشان نگاه می کنند که برای هر قطعه ...زاپاسی دارند در ان گوشه که هیچ کس نمی داند برای تو یک عدد یا بیش تر زاپاس زخیره می کنند این قدر این ادم جماعت مطمئن زندگی می کند منتظر است در سرمای زندگی بیمار شوی در اسرع وقت یکی را طور می کند و جایت می گذارد ....... فقان مکن...فریاد مزن....ادم ها زاپاس دارند...تو فقط یک مترسکی/ دلتنگ که باشی عقربه ها شلاقت میزنند...ثانیه های بد می گذرند....روزها طولانی می شوند حال و روز درد اوری دارند وقتی یکی این نیمه از کره و دیگری همان نیمه اما بی حواس از بودنت مدام از جلوی چشمانت رد می شوند تمام این ها دست به دست هم می دهند تا دمار از روز گارت در بیاورند .... خدا هم که انگار نه انگار حواسش که نیست بازی گوشی میکند و اصلا کم محلی هایش حرص ادمی را در می اورند/ نیمی از ادم را می گیرند . وقتی می ایند . . . با رفتنشان ....نیم دیگر را از وجودت ...از جایش می کنند...با خود می برند .... اینگونه می شود که حال ادم سخت خوش نیست. /