هم سلولی...
خداحافظ دنیای پاک بدرود دنیای قشنگ کودکی چقدر دلم برایت تنگ است برای برای دنیای مهربانت برای دنیای عاشقانه وسراسر خوبی ات برای برای نقاشی های پر از رنگ های شادت دلم تنگ است برای برای حتی قهر های بی دوامت دلم تنگ است برای برای شب های ارام وپر از امید کودکی دلم تنگ است برای ای کاش میشد باز برگشت به دوران قشنگ کودکی خدایا خدایا چقدر دلم تنگ شده از این دوران از دوران خشک وسراسر فریب روزگار خدایا برگردان مرا یک بار دیگر به روزهای ان روزگار نمیخواهم دیگر نمی خواهم این دوران پر از فریاد کر شد در این دنیای پر از خیغ وفریاد مگر میشود شنید صدای قناری ها را مگر می رسد صدای عاشقانه ها به گوش صدایی هم اگر هست فقط صدای خشم ونفرت است چه الوده شده هوا انگار نفس ادما به سختی بیرون می اید بیماری بیماری ها روح و جسم ادمی را بلعیده ادمها در این دوران چه قدر از هم فاصله دارند انگار از هم فرار می کنند خدایا همه برای هم دیگر دام پهن میکنند نقشه میکشند نابود میکنند.